Half Nelson
Zondag 16 September 2007 at 11:07 pmFilmrecensie
De wekker gaat, snerpend hard. Het geluid houdt aan terwijl Daniel Dunne (Ryan Gosling) als een zombie voor de bank op de grond zit. Om hem heen een volle asbak, lege blikjes bier, een half aangevreten bak kattenvoer. Moeizaam hijst hij zichzelf overeind en sleept zich naar de middelbare school in Brooklyn waar hij als geschiedenisdocent werkt. Naar de klote
In Half Nelson draait het om tegenstellingen. Dunne is de blanke voor een zwarte klas. De kinderen proberen braaf wat op te steken, hun leraar lijdt aan een crackverslaving. Hij probeert hen tijdens zijn lessen over de burgerrechtenbeweging duidelijk te maken dat geschiedenis verandering betekent. En dat tegenstellingen oplossen. Hier is de parallel met zijn eigen leven en dat van de kinderen makkelijk getrokken. Want wie gaat hier nu naar de klote?
Wanneer de 13-jarige leerlinge Drey (Shareeka Epps) na een basketbalwedstrijd haar leraar crackrokend op het toilet betrapt, sneuvelen alle stereotypen.
Rauw en afgeleefd
De camerabewegingen zijn even rusteloos als Daniel Dunne zelf. De beelden zijn soms vanuit de losse hand gefilmd, schokkerig, dichtbij en veraf, scherp en wazig. Als de chaos in zijn hoofd. Door het strijklicht in de straten en door de ramen lijkt in Brooklyn continue de zon onder te gaan. Close-ups van Dunne’s afgeleefde gezicht en snoeiharde muziek doen de rest.
Het slot is zo rauw als de rest van de verhaallijn, maar een sprankje optimisme blijft. Tussen Drey en Dunne is dan een vriendschap gegroeid die hen beide een spiegel voorhoudt.
Stephanie van Elven
Regie: Ryan Fleck
Duur: 106 minuten
met Ryan Gosling, Shareeka Epps en Anthony Mackie
Trackback link:Zet Javascript aan om een Trackback URL te genereren